Kto prawdę mówi, ten niepokój wszczyna.
Cyprian K. Norwid
Po części pierwszej wydanej w 2014 r., która odniosła bezprecedensowy sukces (sprzedaż osiągnęła podobno milion egzemplarzy, ma wydania w j. angielskim i niemieckim), Jerzy Zięba spełnił obietnicę i wydał w połowie listopada 2016 część drugą swej książki. Podejrzewam, że odniesie nie mniejszy sukces, ponieważ grono zwolenników Autora stale rośnie.
Jest wiele książek na temat zdrowia, samoleczenia, ale Ukryte Terapie to niewątpliwie najgłośniejsza pozycja jaka ukazała się w ostatnim czasie. Ma swoich zwolenników w ludziach, którzy zmagają się ze swoimi problemami zdrowotnymi jak również zagorzałych przeciwników - głównie lekarzy i ludzi z branży farmaceutycznej. Jednym słowem wywołuje skrajne emocje.
Druga część jest kontynuacją pierwszej.
Pierwszą część książki opisałem krótko tutaj.
[*dalej podaję szereg linków do serwisu
www.LepszeZdrowie.info, gdzie pierwotnie była opublikowana ta recenzja].
Kim jest Jerzy Zięba nie będę wyjaśniał, bo to na tej* stronie było wielokrotnie opisywane.
W jednym zdaniu:Autor od ponad 20 lat zajmuje się naturopatią, zgłębia tajniki naturalnych metod leczenia i zapobiegania chorobom nowotworowym jak i przewlekłym.
Autor, oprócz już wcześniej przedstawianych źródeł, cytuje wiele zupełnie nowych (z lat 2014 -16), odpowiadając na zarzut przestarzałości informacji. Zresztą, odbywa często podróże do USA i w Europie, gdzie bierze udział w konferencjach naukowych i rozmawia ze specjalistami.
Zamysł książki opiera się na przekazaniu czytelnikowi wiedzy opartej na badaniach naukowych, które zostały zapomniane, pominięte, zbagatelizowane ukryte, sfałszowane lub uznane za nieistotne (często niesłusznie).
Wśród przyczyn dlaczego nie zostały wdrożone do standardów leczenia, Autor widzi przynajmniej dwie: system edukowania lekarzy oraz system leczenia, które są powiązane z koncernami farmaceutycznymi. Jeśli skuteczne środki lecznicze są zbyt tanie i nie da się ich opatentować, nikt na nich nie zarobi i nie warto ich popularyzować (a nawet zwalcza się je, by nie robiły konkurencji na rynku drogich leków).
A lekarze stali się ... sprzedawcami leków.
W mojej recenzji, a właściwie omówieniu - by nie była za długa, będę odwoływał się do wcześniejszych tekstów. Uprzedzę także Czytelnika, że moja opinia będzie o tyle tendencyjna, na ile - jak dotąd - jestem przekonanym zwolennikiem Autora. Dlaczego? To też będzie jasne.
Autor: Jerzy Zięba
Wydawnictwo: Egida Consulting Sp. z o.o. S.J.
ISBN: 978-83-945130-3-0
Liczba stron: 456
Spis treści
Recenzje
Zamiast Wstępu
O witaminie C ciąg dalszy...
Syntetyczna czy naturalna?
Jak oszukuje się klienta
Witamina C na wszystko?
Witamina C i SEPSA
Podawanie dożylne witaminy C
Witamina C i chemioterapia
Witamina C i antyangiogeneza
Mało znane mechanizmy działania witaminy C
O witaminie D
O cholesterolowym kłamstwie
NORMA NA CHOLESTEROL - NAUKOWE OSZUSTWO
O „lekach” obniżających poziom cholesterolu
O tak zwanym „leczeniu” nowotworów
Nowotwór jako choroba genetyczna?
Mammografia - więcej szkody niż pożytku
Skuteczność chemioterapii czy oszukiwanie pacjentów?
Witamina C – co jeszcze?
Szczepionki – wielkie oszustwo
Źle się dzieje w państwie polskim
O absurdach w polskim światku medycznym
Urzędnik zgodę na leczenie Ci da, albo i nie da
Lekarskie „sądy kapturowe”
Jak naprawić to co jest zepsute?
Czy mamy do czynienia z eksperymentami medycznymi na polskich dzieciach?
O homeopatii
Margaryna - pasza dla ludzi czy żywność
Czy polscy pacjenci to mięso armatnie?
Badania kliniczne czy następne oszustwo?
Do studentów medycyny
Jak pomóc dzieciom z lekooporną padaczką?
Mój sklepik – marka VISANTO
Co dalej?
I jeszcze krótka opinia recenzenta w ramach samej książki, bo chciałbym dalej i do niej się odwołać:
Jerzy Zięba w drugiej części książki Ukryte terapie zabiera czytelnika we wszechświat równoległy, w którym obowiązują jakby nieco zmienione prawa fizyki. Znajdujemy się w innym otoczeniu, gdzie wszystko, do czego byliśmy przyzwyczajeni, wygląda trochę inaczej. Wynika to z całkowicie zmienionego sposobu spojrzenia na to, czym jest choroba i jakie są możliwości jej leczenia. (...) Równie ważna jest nadzieja, którą Autor daje ludziom chorym będącym bardzo często osamotnionymi ze swoją chorobą.
Niemniej ważne jest to, że Jerzy Zięba budzi w czytelniku "świadomość obywatelską". Wielokrotnie powtarza, że to my czyli obywatele jesteśmy rzeczywistymi pracodawcami urzędników i funkcjonariuszy publicznych, w związku z czym mamy prawo wymagać od nich pracy na rzecz naszego dobra.
Dla jednych jest to szokujące, bulwersujące, niedopuszczalne, a dla innych zaskakujące, emocjonujące i otwierające nowe perspektywy. Jedno jest pewne - Autor budzi emocje u czytelnika i pewne jest, że nie da się przejść obok tej książki obojętnie. Znajdujemy tu ocean informacji przydatnych w podejściu do leczenia wielu chorób przewlekłych i degeneracyjnych stanowiący problem populacyjny. Warto podkreślić, że swoim przeciwnikom Autor wyznaczył trudne zadanie, ponieważ wszystko, o czym pisze, bardzo precyzyjnie dokumentuje cytatami z piśmiennictwa. Zwolennikom "naturalnego" podejścia do leczenia daje kolejną solidną dawkę wiadomości i bezcennych, a czasem jednocześnie prostych, sposobów terapii.
Książka Jerzego Zięby jest warta polecenie każdemu, ale w szczególności tym, którzy niezłomnie nie ustają w zadawaniu sobie pytań i nie przestają się dziwić.
- Dr n. med. Włodzimierz Morawski
-----
Zacznę od owego "równoległego świata". To celne określenie opisujące rozziew pomiędzy tym, co się dzieje i co jest możliwe w zakresie leczenia ludzi. Równolegle istnieje niewydolna w zakresie chorób przewlekłych medycyna akademicka, wyposażona w leki, sprzęt, rzesze specjalistów, duże fundusze oraz drugi świat - mniejszej ilości naturoterapeutów, bez ww. atrybutów, a mających spektakularne sukcesy. Do tej grupy zalicza się też coraz większa grupa lekarzy, która działa ... w podziemiu - obawiając się sankcji systemu, który uznaje tylko to, co proceduralne i dopuszczone urzędowo. Surrealistyczna rzeczywistość.
Ten obrazek pokazuje w pigułce o czym jest mowa w książce. Znajdujemy w niej jednak także mnóstwo pożytecznych szczegółów.
Jerzy Zięba pokazał drogę do rewolucji w spojrzeniu na choroby i możliwości ich leczenia. Dał nadzieję wielu ludziom na wyleczenie, którzy zostali jej pozbawieni. Ukryte terapie to bardzo odważna pozycja, Jerzy Zięba głośno krytykuje nasz system zdrowia, któremu jak się okazuje nie o nasze zdrowie chodzi.
Dalej przedstawiam swoje refleksje na wybrane w książce tematy - mniej więcej w kolejności rozdziałów.
W odniesieniu do każdego tematu Autor podaje liczne źródła naukowe.
Na początek mamy obszerne uzupełnienie wzgl. tomu pierwszego w zakresie witaminy C. Według Jerzego Zięby to niedoceniony, a często cudowny środek na wiele dolegliwości.
Wyjaśnia także nieporozumienia dot. tzw. lewoskrętności witaminy oraz różnice między kwasem askorbinowym a askorbinianem sodu. Ważne w terapiach są pokaźne dawki witaminy, w przeciwnym przypadku będzie nieskuteczna a w pewnych warunkach może nastąpić tzw. reakcja Fentona związana z zawartością żelaza w patogenach.
Autor dużo miejsca poświęca leczeniu nowotworów (nowotworom Autor przeznaczył duży osobny rozdział książki) witaminą C, także jej aplikacją dożylną. Podaje też dokładne wskazówki dla lekarzy, jak stosować askorbinian sodu, jakie badania wykonywać, aby pomóc pacjentom onkologicznym.
Poza tym Autor (powołując się na badania dra Klennera) podkreśla, że witamina C jest niedoceniana na różnych polach, również jako środek przeciwwirusowy (można np. zmniejszyć za jej pomocą objawy świnki czy ospy, jest wzmianka o niespotykanie szybkich wyleczeniach z różyczki, kokluszu i mononukleozy), a także jako lek na reakcje alergiczne i antidotum na sepsę.
By nie być gołosłownym J. Zięba przytacza przykłady wyników lekarzy praktyków.
Np. dr Klenner stosując askorbinian sodu podawany dożylnie, wyleczył KAŻDE WZW C w stanie ostrym w ciągu 4 do 6 dni, a dr Bergson całkowite wyleczenie z zatrucia grzybami 67 na 75 pacjentów.
Moją uwagę zwróciła wzmianka o wyleczalności stanów neurologicznych spowodowanych boreliozą. Borelioza jest wielkim współczesnym problemem - byłbym ciekaw dalszych informacji na ten temat.
Znamienny jest tytuł jednego z dalszych rozdziałów - O tak zwanym"leczeniu" nowotworów.
O ślepej uliczce onkologii też już wielokrotnie pisaliśmy - np. Petycja w sprawie strategii antynowotworowej, w tym powołując się na wykłady Autora. Ogólnie ujmując - medycyna zwalcza najczęściej objawy a nie przyczyny raka i dlatego jest tak nieskuteczna.
Zostały przypomniane wstrząsające dane statystyczne dotyczące skuteczności wyleczeń, która - wg różnych kryteriów - nie przekracza ok. 3 procent.
Wśród nowych informacji znajdujemy ciekawe wnioskowanie poddające w wątpliwość genetyczne przyczyny raka (na podstawie analizy procesów w komórce). Wszystko wskazuje, że na tej płaszczyźnie przyczyna nowotworów wcale nie leży w genach, a raczej w mitochondriach.
Dalej Autor rozprawia się z celowością i skutecznością mammografii - by tego znów nie omawiać odsyłam do zaznaczonych linków.
Podobnie z zastosowaniem chemioterapii.
To Autor uświadomił Polakom istnienie i działanie witaminy K2, po nim wysypały się oferty odnośnych preparatów (opisane szerzej w cz.1).
Innym przykładem takiej naturalnej substancji jest woda utleniona (H2O2).
Jej rewolucyjne zastosowania opisywał prof. Iwan Nieumywakin, o książce którego kiedyś było i w naszym serwisie (Leczenie wodą utlenioną, Co jest najważniejsze w życiu).
Jerzy Zięba podaje dokładnie metody stosowania doustnego i dożylnego. Przy okazji uzupełnia o szczegóły procedurę radzenia sobie z kłopotami z zatokami (co było uprzednio opisane w tej notatce).
Osobno Autor omawia zastosowanie w leczeniu raka (i nie tylko) takich substancji jak sulfat hydrazyny, chlorek cezu, wreszcie słynnej amigdaliny (witaminy B17).
Wokół B17 narosło wiele mitów. Autor, jak zawsze - chociaż podaje wiele źródeł naukowych, równie a może bardziej ceni wyniki praktyczne w stosowaniu różnych terapii.
Podane są liczne konkretne przykłady bardzo dużej skuteczności amigdaliny, zarówno na podstawie wielololetnich badań na grupach pacjentów jak i spektakularnych przypadków pojedynczych (z opisem).
Jak dla mnie, duże wrażenie robi opis diety ketogennej w leczeniu chorób przewlekłych.
Po raz kolejny potwierdza się siła przemyślanych diet, przy czym akurat ta, pomimo że opracowana już 100 lat temu, jest stosunkowo mało znana. I dlatego rozdział o tej metodzie jest cenny. Zwłaszcza, że jest metodą na tak poważne, "nieuleczalne" choroby jak cukrzyca typu 2 i nowotwory!
W odniesieniu do raka, kluczowa jest taka obserwacja: Komórka może pozyskiwać energię z glukozy lub z tłuszczu, a jeśli zajdzie taka potrzeba, to z ciał ketonowych. Natomiast komórka nowotworowa takich możliwości nie posiada - może pozyskiwać energię tylko z glukozy i to w mało efektywnym procesie fermentacji. Tę jej ogromną słabość można wykorzystać w leczeniu dietą nastawioną na tłuszcze i b. małą ilość węglowodanów i białek (dieta ketogenna). Autor dość dokładnie omawia sposoby stosowania (sam stosuje u siebie) i uwarunkowania metody.
Opisom tych wszystkich metod nieodmiennie towarzyszy retoryczne (bo nikt na nie odpowiada) pytanie:
dlaczego medycyna tego nie stosuje dla dobra pacjentów?
O ile sprawom zagrożeń ze strony szczepionek (patrz nasze artykuły zbiorcze), Autor poświęcał wiele prelekcji, to w 2. części Ukrytych terapii, oprócz dodatkowych "smaczków", porusza dodatkowy aspekt - piramidalnej hipokryzji jaka się wiąże z tym tematem.
Zarówno w pozorowaniu troski o zdrowie publiczne, o zdrowie dzieci, jak i w ogóle - w zagadnieniach profilaktyki (patrz np. ww. sprawa mammografii), w braku ostracyzmu wobec wszechobecnemu alkoholowi i papierosom, a zwalczaniu naturalnych środków leczniczych, itd. Trudno uwierzyć, że stoi za tym tylko niewiedza...
Procedury w tym zakresie chronią zarówno lekarzy jak i urzędników a nie pacjenta. Przypadki uszkodzenia zdrowia po podaniu szczepionki, nie zawsze są zgłaszane do sanepidu. Weźmy również pod uwagę, że skutki uboczne podania szczepionki mogą wystąpić po kilku czy nawet kilkunastu latach i wówczas tym bardziej nikt nie weźmie za to odpowiedzialności, bo będzie to bardzo trudne to udowodnienia.
Czym różnią się obecne szczepionki od tych, które kiedyś były podawane? Przede wszystkim kiedyś szczepionka była na pojedynczego wirusa, teraz mamy produkt niemalże „all in one”. Układ odpornościowy małego dziecka (zwłaszcza noworodka) nie jest gotowy na taką ilość stymulatorów aby wytworzyć przeciwciała na różnego rodzaju wirusy równocześnie. Kiedyś nie było aż tylu szczepionek i nie były podawane tak maleńkim dzieciom.
Jednak hipokryzja i absurd idzie dalej.
Jerzy Zięba przypomina, punkt po punkcie, zapisy konstytucyjne, ustaw o zdrowiu, w kodeksie etyki lekarskiej, w przepisach międzynarodowych, w Przysiędze Hipokratesa, w Kodeksie Karnym, które są nieustannie łamane, jakby lekarze i Izby Lekarskie działali w jakimś państwie w państwie! Szokujące, ale prawdziwe.
W szczególności - nie ma prawa by rodziców, którzy nie szczepią dzieci wg standardowego kalendarza, można było do tego zmuszać oraz nakładać kary.
Tylko jeden przykład:
Kodeks etyki lekarskiej w art. 15 stanowi, że postępowanie diagnostyczne, lecznicze i zapobiegawcze wymaga zgody pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego. Istotną regulacją w tej materii jest również art. 5 Konwencji o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej wobec zastosowań biologii i medycyny, zgodnie z którą: „Nie można przeprowadzić interwencji medycznej bez swobodnej i świadomej zgody osoby jej poddanej. Przed dokonaniem interwencji osoba zainteresowana otrzyma odpowiednie informacje o celu i naturze interwencji, jak również jej konsekwencjach i ryzyku. Osoba zainteresowana może w każdej chwili swobodnie wycofać zgodę”.
Temat jest szerszy - dotyczy zastraszania lekarzy i społeczeństwa przez system, w którym władze administracyjne a nie niezależny lekarz, decydują o zdrowiu człowieka, często pod wpływem zabiegów korupcyjnych ze strony przemysłu farmaceutycznego. Uczciwi lekarze, z powołaniem do niesienia prawdziwej pomocy człowiekowi, muszą ukrywać się w podziemiu medycznym, ponieważ Naczelna Izba Lekarska poluje na takich lekarzy jak na czarownice. Za to, że skutecznie leczą i ratują życie, ale wg innych (a nie z katalogu) procedur i stosując środki spoza farmakopei.
Sprawa wciąż wraca jako bezsilne "wołanie na puszczy", ale Autor ma nadzieję obudzić sumienie i rozsądek - jeśli nie władz, to poprzez ruch społeczny i świadomość obywateli, o tym jak są oszukiwani, wykorzystywani i krzywdzeni.
Temu był poświęcony projekt prostej nowelizacji ustawy o zawodzie lekarza, zgłoszony autorsko już ponad półtora roku temu (ponownie przytoczony w książce).
Autor organizuje też inicjatywy społeczne pomocy dzieciom jak Polacy dla Polaków. Zwraca się z apelami do różnych środowisk, w tym do samych lekarzy, by ci zrobili coś dla odzyskania swojej godności i możliwości dużo skuteczniejszego leczenia.
Powracając do książki - są podane dalsze bulwersujące przykłady opresji i zakłamania.
Np. w Polsce, jak bodajże nigdzie indziej na świecie, osoby poddawane testom klinicznym, nie uzyskują za to wynagrodzenia, natomiast lekarz, który pozyska pacjenta do takich badań - bywa, że dostaje spore wynagrodzenie.
Albo, że około połowa dopuszczonych do obrotu w Unii Europejskiej leków nigdy nie była przebadana klinicznie.
Natomiast producentom suplementów, w tym minerałów, nie wolno w opisie (etykieta) podać że cokolwiek leczą, a nawet że na cokolwiek pomagają lub wspomagają leczenie (z praktyki Autora, który walczy z urzędnikami przy legalizacji swych preparatów).
Książka jest emocjonalna i wobec przedstawionych faktów - nie mogła być inna.
Zięba dał wyraz i moim uczuciom, gdy wielokrotnie widziałem bezradność lekarzy wobec cierpiących, zwłaszcza dzieci i młodych ludzi, i ich bełkot o nieuleczalności danych przypadków.
Używając popularnego ostatnio języka publicystyki politycznej J. Zięba "rozjeżdża", "miażdży" oraz "zaorowuje" oponentów siłą argumentów i przykładów. Może nie w każdym punkcie, ale i tak wystarczy...
Książka może będzie terapią szokową dla świata medycyny konwencjonalnej, pacjentów i lekarzy. Bo czas coś zmienić.
A dla wielu czytelników - stała się inspiracją do poszukiwania kolejnych informacji z różnych źródeł.
Ogólnie - mam wielkie słowa uznania dla pana Jerzego, za jego poświęcenie i pracę w całości: wykłady, artykuły, akcje i za książki, za to że uświadamia Polaków jak bardzo są oszukiwani przez skorumpowany świat medyczny. A przede wszystkim za rady, co robić aby poprawić nasz zdrowie.
Autor rozpoczął już pracę nad częścią trzecią, obiecał w niej napisać więcej o chorobach przewlekłych.
Sprawy formalne
Autor napisał swoje dzieło nieco w stylu gawędy, używa potocznych sformułowań i emotikonów. Książka jest trochę 'przegadana' - pewne myśli powtarzają się (co może ma swój cel). Mnie to nie przeszkadza, ale kogoś innego może zrazić, rzekomo obniżając powagę pracy.
Uważam, że jest za słabe wyróżnienie typograficzne rozdziałów. Ich nazwy powinny się odróżniać od wytłuszczeń pewnych zdań.
W książce dość szeroko stosowane są QR kody do szybkiego łączenia się z podawanymi źródłami - dobry pomysł.
Ze względu na ilość szczegółowych informacji przydałby się indeks do książki (książek).
Leszek Korolkiewicz
